Wachten in de ruimte , net door de douane. Krant , tijdschriften en snoepjes gekocht voor onderweg. Een lange zit van 14 uur.

De tijden op de foto klopt hier nog wel, maar de anderen niet. Even 7 uur eraf en je zit op de Costa Rica tijd.

Iets wat op ijs leek en dat zal wel bij Groenland in de buurt zijn geweest, want we gingen met een boogje over New York en Boston vliegen, maar daar hebben we niets van kunnen zien. Wel een geweldig mooi gezicht !

Bram werd ook niet goed van mij hoor, want ik wilde zoveel mogelijk zien, alles in me opnemen. Landen in Miami, in het donker. Een prachtig gezicht was dat !!

Daar moesten we overstappen in een andere vliegtuig, dat was ook op Schiphol gezegd , en dat was alles. Verdere informatie kregen we niet. Op Miami geland , daar werden we opgevangen en door naar de volgende douane wat erg streng was en het wachten duurde ook zo lang, midden in de nacht ! We waren moe…….Alles is wel keurig verlopen en wij naar een andere vliegtuig en vertrok ook vrij vlot. In het  donker de lucht weer in, prachtig mooi. In het vliegtuig kwam ik naast een mevrouw te zitten en ze wilde met me praten , maar ik had er absoluut geen zin in. Oh ja, we zaten nu in een airbus, de vorige was een boeiing nog wat.

  6 december 2007. Hottel Fleur de Lys: 06.00h

Vanmorgen heb ik koffie gezet, heerlijk…………er staat een koffiezetter op de kamer,maar geen koffiemelk, maar dat had ik nog van Martinair !! Wat ons nu te wachten staat is afwachten. De SUV komt hier heen, naar het hotel, en dan gaan we met kaart en auto naar…………..ik weet het niet meer, maar het zal vast mooi zijn........

Deze foto genomen uit de kamerraam

Toen was het bergje op en bergje af en wat een verkeer, dat hou je niet voor mogelijk en ook veel vrachtverkeer. Risico’s nam Bram niet, maar het ging toch fout.

Op en lang stuk weg  heeft Bram een vrachtwagen ingehaald en een bocht kwam in zicht, maar van de andere kant kwam ook een vrachtwagen en hij nam de bocht iets te ruim . Ws had hij een verkeerde invalshoek van de auto en zag de vrachtwagen te laat. Toen stonden we stil tegen de vangrail…………Deze foto iets later genomen, toen we in de file stonden.

De auto wilde nog rijden, dat scheelde. Bram met zijn eigen mobie gebeld en het kwam er op neer, of we wilden proberen om naar Santa Elena te komen. We zijn verder onze weg vervolgd.

Het was echt naar boven en ik vond het doodeng ! Op een gegeven moment keek ik over bergen heen ! Tjee, hoe hoog zaten we en hoe hoog moesten we nog ?? Van spanning heb ik zo gehuild , ook omdat er aan mijn kant geen afrastering was, geen bescherming. Ik heb dan ook echt heel weinig foto's gemaakt en zeker niet gefilmd.

We zijn aangekomen , de boel uit gepakt en we zijn de jacuchi ingesprongen, wat heel erg lekker was , na onze enge rit !